Mevsimlerden biri, günlerden bir gün...

Arkadaşımla Taksim İstiklal caddesindeyiz. Oralarda bulunma nedenimiz gezmek tozmak değil, bir toplantımız var. Uzak yerlerden gelmenin tedbirliliği ile erken gelmişiz, toplantıya kadar uğrak yerler yaratıyoruz. Cumartesi annelerini görüyoruz. Önlerinde saygıyla eğiliyoruz. Ne güzel fotoğraf verdiklerini düşünüp fotoğraflarını çekmeye de gelmeliyiz diyoruz. Aradığımız bir kitapla ilgili birkaç kitapevi bakıyoruz. Kitabın baskısı tükenmiş ama kim bilir belki, bir umut... Bir sanat galerisi de uğraklarımız arasında...

İstiklal Caddesi bilinen gibi kalabalık, telaşında, hareketliliğinde, tramvay belirli aralıklarla görünüyor kayboluyor.

Fotoğraf: İlknurTuran Atlı

Birdenbire arkadaşım herkes siyahlara bürünmüş dedi.

- Herkes siyahlara bürünmüş...

Bir kez daha baktım kalabalığa, evet aynen öyle farklı renklerde birkaç kişi dışında herkes siyahlar içindeydi. Siyah ve yakını tonlarda giyinmişlerdi.

Sonra kendime baktım. Övünmek gibi olmasın farklı renklerde olanlardan biri de bendim kırmızı montumla.

Birdenbire hatırladım; biz Konya'da da başka bir arkadaşımla aynı duruma düşmüştük. Bir fotoğraf vesilesiyle Konya'daydık ve kalabalıkların içinde birdenbire birbirimize bakarak giysilerimizin mavinin ve kırmızının en göz alan tonlarıyla farklı olduğunu görüp gülümsemiştik.

Renklerimiz ve siyaha çok yakın genel görünümde kalabalıklarımız. İrkildim...

Her insan yaşamın bir zenginliğidir. Bu zenginliğin ve çeşitliliğin her hangi bir nedenle çoğunluk ortak biçimine, şekline, davranışına, dışavurumuna, düşüncesine, rengine dönüşüyor olmasının göstergeleri de zenginliğimizi yitirdiğimizin göstergeleridir.

İstiklal Caddesi'nde ve daha önce de Konya'da farkına vardığımız şey tam da buydu... Renklerimizi kaybediyorduk, giderek azaltarak.

Yaşamın bütün renklerine sahip çıkmalıyız. Rengârenk olmak güzeldir.

Bunun fotoğraf okumayla ne ilgisi var diyebilirsiniz.

Gördüklerim İlknur Turan Atlı'nın fotoğrafını gözümün önüne getirdi. İstiklal Caddesi içinde sembol tramvay, diğer renkler siyah beyaza çevrilmiş, sembol kendi rengiyle önde ve o bölgede yaşanan kalabalığın, curcunanın, hareketliliğin içinde, sembol tramvay dışında her şey siyah beyaz. Teknik olarak ve anlatım olarak başarılmış ve amacına ulaşmış bir fotoğraf.

Şimdi sizden ricam yukarda başımdan geçenleri okuduktan sonra bu fotoğrafa bir daha bakın.

İlknur’un fotoğrafı aynı zamanda İstiklal caddesinin benim gözlemlediğim tek renk durumunu da anlatmıyor mu?

Fotoğrafçı bunu anlatmayı düşünerek mi tramvay dışındakileri siyah beyaza çevirdi bilmiyorum.

Fotoğraf bizden çıktıktan sonra izleyenindir. Bizim düşündüklerimizden çok farklı şeyler de düşündürebilir.

Renklerimizi kaybetmeyelim. Renklerimize sahip çıkalım. Renklerimizi koruyalım. Renklerimizi çoğaltalım.

Gökkuşağı güzeldir.

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.